Portage salarial of SASU: welk statuut voor een zelfstandige interim-manager?

Portage salarial of SASU: twee verschillende logica's, niet zomaar twee soorten papierwerk

Een zelfstandige interim-manager die zijn activiteit start, moet een juridisch kader kiezen om zijn opdrachten te factureren. Twee opties domineren het beroep ruimschoots: de portage salarial, waarbij een derde vennootschap de facturatie beheert en de omzet omzet in loon, en de SASU (société par actions simplifiée unipersonnelle), waarbij de manager zelf zijn eigen structuur opricht en bestuurt. Dit is niet alleen een papierkwestie: het is een afweging tussen sociale zekerheid en eenvoud aan de ene kant, en autonomie en financiële optimalisatie aan de andere. Voor de basisdefinitie van portage salarial, de driehoeksverhouding en de beheerskosten raadpleegt u onze fiche over portage salarial. Deze pagina gaat verder: ze vergelijkt beide statuten concreet om u te helpen knopen doorhakken.

Portage salarial: wat het concreet verandert voor een interim-manager

Bij portage salarial ondertekent een portagevennootschap het dienstverleningscontract met de klant (of het bureau), maakt zij elke maand een loonstrook op, geeft zij de bijdragen aan en beheert zij de facturatie en de aanmaningen. De interim-manager blijft meester over zijn commerciële onderhandeling en zijn opdrachten, maar hoeft geen boekhouding te voeren.

Voordelen: volledige sociale bescherming als werknemer (werkloosheidsverzekering, pensioen, hospitalisatie, aanvullende dekking), totale administratieve eenvoud — geen vennootschap op te richten, geen boekhouding te voeren —, en toegang tot de werkloosheidsuitkering (ARE) na afloop van een opdracht als de manager tussen twee contracten valt, wat geen enkel zelfstandigenstatuut mogelijk maakt.

Nadelen: beheerskosten die de portagevennootschap inhoudt, doorgaans tussen 5 % en 12 % van de gefactureerde omzet excl. btw naargelang volume en contract, en werknemers- en werkgeversbijdragen samen die vaak rond 45 % van de omzet na beheerskosten vertegenwoordigen. Alles samen bedraagt het nettoloon meestal in de orde van 47 % tot 50 % van de gefactureerde omzet excl. btw. De cao van de portage salarial legt ook een minimale maandelijkse vergoeding op (een percentage van het maandplafond van de sociale zekerheid naargelang het profiel), wat een regelmatig activiteitsvolume veronderstelt om in aanmerking te blijven komen voor het statuut.

SASU: de interim-manager wordt ondernemer

Met een SASU richt de interim-manager zijn eigen vennootschap op, wordt hij er voorzitter van, en factureert hij rechtstreeks aan zijn klanten of aan het bureau voor interim-management. De voorzitter van een SASU valt onder het statuut assimilé-salarié: hij valt onder het algemene stelsel van de sociale zekerheid, zoals een klassieke werknemer, met één opvallende uitzondering, de werkloosheidsverzekering — een voorzitter van een SASU draagt niet bij aan France Travail en heeft dus uit hoofde van dat mandaat geen recht op de ARE.

Voordelen: geen beheerskosten aan een derde te betalen, een financiële aansprakelijkheid die beperkt blijft tot de inbreng (anders dan bij een eenmanszaak), en een echte soepelheid in de vergoeding: de voorzitter kan kiezen tussen loon (belast met ongeveer 65 % van het brutoloon, werknemers- en werkgeversbijdragen samen) en dividenden, die sinds 2026 onderworpen zijn aan de forfaitaire heffing van 31,4 % en niet sociaal belast worden, ongeacht hun bedrag. Die flexibiliteit maakt een reële fiscale optimalisatie mogelijk — met name via het stelsel van de vennootschapsbelasting, belast tegen 15 % tot 42 500 € winst voor de in aanmerking komende kmo's, en daarboven tegen 25 %.

Nadelen: een reële administratieve complexiteit — oprichting van de vennootschap (statuten, inschrijving), jaarlijkse boekhouding, fiscale aangifte, vaak een te betalen accountant — en vooral geen enkele toegang tot de werkloosheidsverzekering bij een tussenperiode tussen twee mandaten. De manager draagt ook alleen de zoektocht naar opdrachten en het beheer van eventuele wanbetalingen, zonder portagevennootschap om een klant met betalingsachterstand aan te manen.

Vergelijkingstabel: portage salarial versus SASU voor een interim-manager

Cijfers 2026, ordes van grootte die in het beroep worden waargenomen — ze variëren naargelang de portagevennootschap, het contract en de individuele situatie van elke manager.

In welk geval kiest u beter voor portage salarial

Portage salarial past goed bij een interim-manager die zijn zelfstandige activiteit start en het statuut wil uittesten zonder zware formaliteiten aan te gaan: het is de standaardkeuze voor een eerste opdracht of om te bevestigen dat het zelfstandigenmodel bij hem past voordat hij zich verder engageert. Het is ook relevant wanneer de manager uit een ontslag of een beëindigingsovereenkomst komt en de mogelijkheid wil behouden om tussen twee opdrachten op de werkloosheidsverzekering terug te vallen — een vangnet dat geen enkele eigen vennootschap kan bieden. Tot slot dringt portage zich vanzelf op voor wie eenvoudigweg geen boekhouding wil voeren of zich niet met de administratieve kant wil bezighouden en zich volledig op de opdracht wil concentreren.

In welk geval kiest u beter voor de SASU

De SASU wordt interessant zodra de activiteit als interim-manager duurzaam wordt, met een regelmatig opdrachtenvolume over meerdere jaren: de beheerskosten van de portage wegen, opgeteld over de duur, uiteindelijk zwaarder dan de kosten van een uitbestede boekhouding. Ze veronderstelt ook dat u over voldoende startkapitaal beschikt om de eerste oprichtingskosten en de stille periodes zonder werkloosheidsvangnet te dekken, en over een echte zin in administratief beheer of, bij gebrek daaraan, de middelen om aan een accountant uit te besteden. Ze past ten slotte bij een manager met een langetermijnvisie: een duurzame zelfstandige activiteit opbouwen in plaats van een eenmalige loopbaanovergang uittesten, en zijn vergoeding willen optimaliseren via de afweging loon/dividenden.

Veelgemaakte fouten om te vermijden

Eerste fout: een SASU oprichten vanaf de eerste opdracht zonder het vak van zelfstandig interim-manager te hebben uitgetest, en achterblijven met een vennootschap die moet worden ontbonden als de activiteit niet aanslaat zoals verwacht. Tweede fout: portage salarial kiezen enkel om de schijnbare kostprijs, zonder te beseffen dat de beheerskosten over meerdere jaren regelmatige activiteit een aanzienlijk bedrag vertegenwoordigen vergeleken met een goed beheerde SASU. Derde fout: de waarde van de werkloosheidsverzekering bij portage salarial onderschatten wanneer men een loondienstfunctie verlaat om te starten — dat vangnet heeft een reële waarde bij een tussenperiode die langer duurt dan voorzien. Vierde fout: die beslissing alleen nemen, zonder een accountant of een gespecialiseerd adviseur te raadplegen die uw persoonlijke situatie kan meenemen — vermogen, gezinssituatie, andere inkomsten — die deze algemene vergelijking niet kan vervangen.

Kunt u tijdens uw loopbaan van statuut veranderen?

Ja, en dat gebeurt zelfs vaak in het beroep: veel interim-managers starten met portage salarial om hun positionering op punt te stellen en een eerste klantennetwerk op te bouwen, en stappen daarna over naar een SASU zodra het activiteitsvolume gestabiliseerd is. Anderen leggen op het einde van hun loopbaan het omgekeerde traject af, het administratieve beheer van een eigen vennootschap beu, en vallen terug op portage om weer eenvoud te vinden. Geen enkele initiële keuze is dus definitief: het statuut wordt normaal bij elke fase van de loopbaan van de interim-manager opnieuw afgestemd.

Veelgestelde vragen